خشت

گاهی این پرسش بی پاسخ توی ذهنم میچرخه که وقتی میگیم می گذره آیا این ماییم که می گذریم از زمان و یا زمان هست که می گذرد، زمان چرخه بی پایان ثانیه هاست و ما تابلویی برای نمایش گذر زمان، تیک تاک عقربه ها بر چهره، اندام و افکار ما موثر هست و اثر خود را بر ما می گذارد و ما هیچ تاثیری بر او نداریم.زمان پیمانی است مانند اخلاق و دین که انسان با خودش و افکار و ترسهایش می بندد و تنها عشق هست که می تواند بر آدم و رابطه اش با زمان تاثیر بگذارد، زمان برای عاشق در نبود آن کسی که عشق بر او جاری است سخت، تلخ و سنگین می گذرد و با او سهل، شیرین و سبک .+ نوشته شده در  چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۶ساعت 6&nbsp توسط خشت  |  خشت...

وقتی که خودم را نشناخته ام چه انتظاری میتوان داشت که تو را بشناسم، زمانه که بد نمیشود این ما هستیم که با بستن چشمهای خود به روی بدیها و کسانی که بد رفتار میکنن موجب ترویج بدی می شویم هر چه هست دنیای غریبی است، همدل و همراه هم نیستیم چون از همراهی چیزی بدستمان نمیرسد، دیگر جلوداری هم نیست پرچمدار هم کمتر پیدا میشود تنها جای مورد علاقه مان پشت سردیگران ماندن است همان جایی که حرف و دشنه مان را بی مهابا بکار میبریم بدون واهمه از بازخورد، به راحتی پشت پا میزنیم، به دیگری نه، به هرچه اخلاق و انسانیت البته اگر چیزی باقی مانده باشد.در کنار همه زشتی و پلشتی ها فصل رویایی پاییز هم هست با همه زیبایی و دل فریبی اش، پاییز وامدار هیچ کس و هیچ چیزی نیست، پایدار و ماناست در چرخه تکراری فصلها، فصل عاشقی است و دلتنگی، فصل بی نظمی و خوش رقصی رنگها، جشن تولد بادها و ابرهای مادرِ باران، فصل پیچش باد لابلای موی آدم و عالم.+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۶ساعت 10 توسط خشت | خشت...

تصور کنید دو پیمانه در اختیار داریم یکی لبالب از شهد گل و دومی حاوی هر چیز دیگری باشد به هر میزان که از ظرف دوم در عسل بریزیم از خلوص آن کم میشود و در صورت ادامه و به مرور این پاکی و شیرینی رنگ می بازد تا جائیکه دیگر چیزی از شهد گل و خواص آن باقی نمی ماند و این حکایت دلهای ماست، اگر درون خود را انباشته از عشقِ به خود کنیم به دیگران هم مهر و عشق میدهیم و اگر حسادت و کینه درون ما باشند حاصل چیزی جز نفرت نخواهد بود و مصداق این بیت: از کوزه همان تراود که در اوست. وقتی کسی سالها مهروزی مان میکند، حواسش به همه حواس ماست، وقتی دردمان را درمان شده می خواهد، لی لی به لالایمان می گذارد و در یک کلام میخواهدمان، با رفتار و گفتارمان پیمانه چون شهد گلش را به انگبین معطر کنیم.+ نوشته شده در شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۶ساعت 9 توسط خشت | خشت...